DžEVAD GALIJAŠEVIĆ: BOSNA JE JEDINA DRŽAVA U EVROPI GDE JE LEGALIZOVAN ŠERIJAT

U cijeloj Evropi ne postoji ni država ni bezbjednosne agencije, osim BiH, koji bi...

U cijeloj Evropi ne postoji ni država ni bezbjednosne agencije, osim BiH, koji bi na svom tlu tolerisali postojanje ekstremističkih naselja koja funkcionišu potpuno izvan ustavnog poretka zemlje

U proteklom građanskom ratu u BiH, i kroz njega, islamski faktor je prepoznao šansu, ili mu je ta prividna potreba kao šansa podmetnuta i sugerisana od strane vlade Bila Klintona, u „razumljivoj formi“ interesa da se na osnovu ideje sveislamskog bratstva i iskustava iz Avganistana, prvi put organizuje mreža koja bi povezivala sve islamske terorističke organizacije u jednu organizaciju koja bi imala oslonac na tada najveće vojne formacije islamista u svijetu, stvorene u BiH („Odred el mudžahedin“, „Zubejrova grupa“, te Alžirska, Egipatska i grupa iz Rubea), postale bi oslonac i jezgro te globalne strukture.

Ta teroristička organizacija bi imala obilježja globalne (djelovanje po čitavom svijetu), multinacionalne (okupljala bi islamiste bez obzira na zemlje porijekla), ekonomske (samoodrživa), vjerske (širenje i nametanje islama), političke (s ciljem da cijeli svijet bude jedinstvena islamska država – Uma) i paravojne organizacije (korištenje svih oblika nekonvencionalnih djelovanja uključujući i terorizam). Ta bi organizacija sebe promovisala kao zaštitnika islama i svih muslimana ma gdje oni živjeli. Na osnovu tih iskustava i ideja, stvorena je ugovorna organizacija Al Kaida, globalna multinacionalna mreža koja povezuje različite islamske fundamentalističko-terorističke organizacije iz mnogih zemalja u jednu organizaciju.

U pozadini Al kaidine islamističke i terorističke „Bosanske mreže“ stajale su obavještajne službe zapadnih vlada – organizatora i sponzora terorizma. „Bosanska mreža“, uz pomoć CIA i drugih zapadnih službi je razvila svojevrsnu doktrinu terorizma koja se zasniva na prividnoj kohabitaciji sa evropskim identitetom i hrišćanskim okruženjem kao i legalnom, multietničkom vladom uz različite oblike i široki spektar nekonvencionalnih djelovanja. Princip djelovanja temeljio bi se na otvaranju brojnih humanitarnih, dobrotvornih, obrazovnih, financijskih i drugih organizacija, medijskih kuća i sl, koje služe kao instrumenti za prikupljanje finansijskih sredstava, vjersku indoktrinaciju, infiltraciju u islamsku populaciju, sticanje popularnosti među islamskom populacijom, obrazovanje kadrova, regrutaciju terorista, njihovu obuku, krijumčarenje oružja i „uvoz“ terorista.

Način djelovanja spomenutih organizacija u zemljama u kojima su osnovane ovisi o procjeni je li i koliko muslimanska populacija ugrožena. Ove organizacije u onim zemljama u kojima nema oružanih konflikata islama i neke druge religije služe za prikupljanje financijske i svake druge pomoći koja se potom distribuira tamo gdje je, prema procjenama hijerarhijskog vrha Al Kaide, ugrožen islam. Medijske kuće u tim zemljama služe za psihološku propagandu, obrazuju se potrebni kadrovi i sl. Na onim područjima na kojima je, po njihovom mišljenju, islam ugrožen ove organizacije služe za infiltraciju i kao pokriće teroristima pomoću kojega je moguće uspostaviti kanal za ubacivanje terorista, oružja, novca i uspostavu obavještajno-operativne mreže. Obrazovne organizacije služile su za obrazovanje vjerskog i svakog drugog kadra koji je potreban organizaciji. Putem njih su stalno otvarani razni kanali za prodor ekstremnog islama, ubacivanje terorista i svega drugog potrebnog da organizacija izvodi terorističke i druge subverzivne aktivnosti. U suštini, sve ove i ovakve organizacije bile su samo pokriće za nekonvencionalno djelovanje i niz koordiniranih akcija političkog, ekonomskog, psihološko-propagandnog, oružanog i obavještajnog karaktera koje se poduzimaju protiv protivnika radi ostvarivanja psiholoških, ekonomskih, socijalnih i političkih ciljeva.

Tajno, u okviru tog sistema, stvorena je razgranata islamska terorističko-operativno-obavještajna infrastruktura. Preko te veze s arapsko-islamskim finansijskim institucijama, u BiH počinje pristizati čvrsta valuta, a Saudijska Arabija aktivno učestvuje u obnovi i konsolidaciji sarajevskih „Izetbegovićevih“ finansijskih institucija. Tu pomoć u konsolidaciji i obnovi financijskog sistema Saudijska Arabija, Katar i Kuvajt su iskoristili da u vrhove njene oligarhije postavi sebi lojalne ljude. Konsolidovane banke uspostavljaju formalne veze s nekoliko saudijskih, malezijskih i turskih banaka, dok Katar organizuje vlastite obavještajne centre pod kišobranom medijskog giganta „Al Džazira“. Legalizuje se njihovo prisustvo u svim granama finansija i propagande, što za posljedicu ima prihvatanje prisustva i aktivnosti ovih islamskih država i totalitarnih režima kao normalnih i dobrodošlih. Kroz mrežu humanitarnih, obrazovnih i drugih organizacija, „afro-azijske“ islamističke vlade se angažuju u davanju humanitarne pomoći stanovništvu, socijalne programe, izgradnju džamija, škola, malih tvornica… čime ta mreža postaje značajan instrument za sticanje popularnosti i približavanje osiromašenoj bošnjačkoj populaciji.

Sticanjem popularnosti ostvarena je baza za regrutaciju terorista, a njihova obuka se odvijala pod maskama raznih projekata za razvoj seoskih sredina koje su se nalazile u nepristupačnim dijelovima zemlje. Paralelno s tim, obavještajne službe islamskih zemalja i islamističkih vlada učvršćuju veze s organizovanim kriminalom, kako u samoj BiH tako i van nje. Ovako stvorena teroristička mreža, pored izvođenja terorističkih djela, koristi se i za krijumčarenje narkotika, oružja i ljudi, što predstavlja jedan od važnijih izvora finansiranja terorista.

Kako je mreža terorističkih organizacija (prvo Al Kaidina, poslije i Islamske države) bila razapeta preko cijele planete, jedan njen dio je efikasno prekrio BiH. Stvarajući klimu političke nestabilnosti pojedinci u vlasti u Sarajevu, uz pomoć službenika američke ambasade u Sarajevu, pomažu teroristima da dalje jačaju organizaciono, finansijski i da budu operativno sposobniji. Poseban slučaj su Vakufska Banka d.d. i Depozitna Banka d.d. koje su otvoreno i agresivno pomagale i učestvovale u finansiranju terorizma na teritoriji BiH. Većinski kapital u ovim bankama imali su dvojica, u SAD specijalno označenih globalnih terorista: Jasin Al Kadi i Čafik Ajadi, zajedno sa ofšor kompanijama koje kontroliše Saudijska Arabija a koje su bazirane na Ostrvu Men. Glavni akcionar ove kompanije je član kraljevske saudijske familije Sultan bin Salman, sin kralja Saudijske Arabije, Salman bin Abdulaziz al Sauda.

I drugi poznati akcionari ove dvije banke koje će udružiti kapital i inegrisati se još 2002. godine a zatim kupiti i pripojiti i „UPI“ banku, su javno finansirali terorističke grupe i organizacije, koje manifestuju saudijsko-vehabijsku interpretaciju islama i prihvataju politički radikalizam egipatskog Muslimanskog bratstva. Banke su obezbjedile finansijsku pomoć za nekoliko organizacija koje su služile kao fasada Al Kaidi, kao što su: „Muwafak Foundation“, „Al Haramein Islamic Foundation“, Furqan, „Benevolence International Foundation“, „Al Haramein Masjeed Al Aqsa“, „Taibah International“ Bosnian Office i „Islamic Global Relief“ u BiH, a koje je podržavao Visoki Saudijski komitet („Saudi High Commision“) na čijem čelu je bio današnji saudijski kralj.

Američke službe su ove organizacije označile kao terorističke ali nikakvih posljedica po Saudijsku Arabiju i BiH nije bilo. Nije bilo ni sankcija ni opomene.

Istovremeno u BiH su stigli najvažniji komandanti „Al Šarija Mudžahedina“, Al Kaide, Daeša i Muslimanskog bratstva. Prvi dolazi Imad Al Misri Faragala Ahmed („Eslam Durmo“), „otac bosanskog vehabizma“, organizator terorističkog napada u drevnom egipatskom gradu Luksoru (ubijeno je 62 zapadna turista, stotinu ranjeno) zbog čega je izdržavao desetogodišnju kaznu zatvora u Egiptu. Zatim iz američke baze Gvantanamo u BiH stižu petorica pripadnika tzv. Alžirske grupe: Muhamed Nekhle, Muhamed Ait Idr, Omar Boudela Hadž, Saber Lahmar Labar i Lakhdar Boumedijen i, nakon desetogodišnjeg boravka u logoru, upućuje se u BiH i Tarek Mahmod Ahmad Al Savah, najveći Al Kaidin stručnjak za specijalne eksplozive, organizator „Tarnak farm“ tj. „Ubejdah kampa“ za obuku terorista na upravljanju minsko eksplozivnim sredstvima, nakon 12 godina Gvantanama.

Svakako je opasno i rizično bilo i kreiranje zakona, koji bi iz Imigracionog centra oslobodio Imada Al Husina „Abu Hamzu“. Njegovo oslobađanje pretvorilo se u veliko propagandističko djelovanje, preko proameričkih medija N1 TV i katarske Al Džazire. Ove mjere bile su izraz pregrupisavanja islamističkih snaga upravo u BiH i planova da iz ove zemlje organizuju složene terorističke operacije u Evropi.

Istovremeno, Savjet bezbjednosti Ujedinjenih nacija, u najnovijem konsolidovanom izvještaju o terorizmu, terorističkim organizacijama i teroristima, od 19. januara 2017. ponovo apostrofira odgovornosti BiH zbog djelovanja organizacija i njihovih djelova direktno povezanih sa terorističkom mrežom Daeša i Al Kaide. Riječ je o sljedećim organizacijama: 1. Al Furqan, 2. Al-Haramain & Al Masjed al-Aqsa Charity Foundation, 3. Al-Haramain Islamic Foundation, 4. Benevolence International Foundation, 5. Bosanska idealna futura, 6. Global Relief Foundation (GRF) I 7. Taibah International-Bosnia Offices.

Mnogi mudžahedini afro-azijskog, čak i evropskog porijekla koji su dobili državljanstvo BiH se nalaze na istoj listi poput: 1. Merhez (Ben Mahmud ben Sasi) Al-Amdouni, 2. Šafik (Ben Mohamed ben Mohamed) Al-Ajadi, 3. Lionel Dumont, sa desetinom različitih identiteta registrovanih u Savjetu bezbjednosti (Abu Hamza, Džekers Broher, Di Karlo Antonio, Merlin Oliver, Kristijan Rene, Arfauni Imad ben Juset Hamza, Imam ben Jusuf Afraj, Abu Hamza, Afrani Imam Bilal, Hamza, Kumkal, Merlin), 4. Hlil (Ben Ahmed ben Mohamed) Džaraja, 5. Jasin (Abdulah Ezedin) Kuadi i 6. Nedal Mahmud Saleh.

U ovom izvještaju na 65. strani, uočićemo teroristu iz BiH, vođu iz Maoče Nusreta Imamovića, i otkriti da mu je država BiH izdala dva pasoša koja imaju samo za jednu nulu različit broj. Broj prvog pasoša je 349054, a drugog 3490054. U prvom pasošu Imamović je rođen 26. septembra 1971. godine i zove se Nusret Imamović, a u drugom se zove Nusret Sulejman Imamović i rođen je 26. septembra 1977. Ujedinjene nacije u ovom izvještaju ističu Imamovića kao jednog od lidera Nusra Fronta u Siriji. Bezbjednosne agencije u BiH ne vode nikakve akcije protiv ovih lica – nema sprečavanja pranja novca zbog finansiranja terorizma.

U cijeloj Evropi ne postoji ni država ni bezbjednosne agencije, osim BiH, koji bi na svom tlu tolerisali postojanje ekstremističkih naselja koja funkcionišu potpuno izvan ustavnog poretka zemlje, po strogim islamskim pravilima, koja predstavljaju klasične vojne baze i kampove Al Kaide i Islamske države. Te islamističke baze se nalaze sa obje strane entitetske granice, a neke od njih su Gornja Maoča (između Srebrenika i Tuzle), Donja Dubnica kod Kalesije, djelovi mnogih naselja oko Sarajeva (Rajlovac, Zaklopača, Briješće), zatim kod Zenice (Podbrežje – predgrađe Šerići, Tetovo, Orahovica – Gornja Mahala, Starina, selo Arnauti…) i mnoga druga, potpuno zaštićena od bilo kakvih istraga bezbjednosnih agencija. Danas se ta naselja nazivaju „paradžematima“ i protiv njih niko ne vodi borbu. Oduvijek je borba protiv terorističkih organizacija na terenu zavisila od američkih službi u samoj BiH i njihovog tumačenja problema i konkretnog političkog i nacionalnog interesa. Problem je nastao već na terenu definicije i razumijevanja terorizma u samoj američkoj državi.

Američki Federalni istražni biro definiše terorizam kao „nezakonitu upotrebu sile ili nasilja protiv ljudi i imovine, sa ciljem da se zaplaši ili na nešto prisili neka vlada, civilno stanovništvo ili bilo koji segment vlade ili stanovništva, da bi se postigli neki politički ili društveni ciljevi”.

Stejt department istu pojavu vidi kao „unapred smišljeno, politički motivisano nasilje koje se čini protiv neborbenih ciljeva od strane subnacionalnih grupa ili tajnih agenata, a koje obično ima za cilj delovanje na određeni auditorijum”.

Ministarstvo odbrane SAD ima drugačije mišljenje – „terorizam je nezakonita upotreba sile ili nasilja, ili pretnja silom ili nasiljem uperena protiv pojedinaca ili nečije imovine, da bi se izvršila prisila ili zastrašila vlada ili društvo, a u mnogim slučajevima da bi se postigao politički, vjerski ili ideološki cilj”.

Kroz sve tri definicije, provlači se, skriveno, mogućnost uloge terorističkih subjekata u lokalnim i međunarodnim političkim procesima, kreiranju bezbjednosnih i drugih prilika. Zahvaljujući različitim pristupima i definiciji terorizma, OBA, kao tajna služba, upotrebom terorista drži građane BiH uplašenim i gradi sebi i Bakiru I. alibi za prisluškivanje na teritoriji cjele zemlje. Istovremeno, u saradnji sa američkom ambasadom u Sarajevu, pokrenuta je složena operacija naseljavanja „uglednih ratnika“ i komandanata, predvodnika džihada i njihovih porodica iz Sirije, Jemena, Avganistana i Iraka, u okolini glavnog grada – islamističkog brloga zvanog Sarajevo.

Prividno je pod okriljem „Službe za poslove sa strancima“, koju je 10 godina vodio aktuelni ministar bezbjednosti Dragan Mektić, polupismeni kadar obrazovan u MUP-u Hrvatske, donešen operativni plan kodnog naziva „Nekretnina“, koji je trebao dati sve bitne odgovore na pitanje naseljavanja Arapa iz Saudijske Arabije, Katara, Kuvajta, Sirije, Libije i Ujedinjenih Arapskih Emirata – UAE. Služba se bavila uglavnom perifernim pitanjima: nezakonit prijem i loše evidentiranje prisustva, izbjegavanje prijava boravka i ovjera knjige boravka, izbjegavanje obaveza plaćanja poreza… Otkriveno je postojanje „turističkih naselja“ zatvorenog tipa u kojima može boraviti oko 5000 ljudi, sumnjivog identiteta i biografije. U saradnji sa Državnom agencijom za istrage i zaštitu SIPA, utvrđene su zloupotrebe pojedinih arapskih državljana, koji uopšte nisu boravili na pomenutoj adresi, čak, nisu dolazili u BiH godinama, posebno:

– Omar Faae Abati, državljanin Saudijske Arabije
– Asem Abdulvahab S. Alesa, državljanin Saudijske Arabije
– A. Almeteb Bader M. državljanin Kuvajta
– Abdurahman Mehmed A. Greš, državljanin Libije

Kroz ovu provjeru utvrđeno je da su „lažno registrovana preduzeća“, kao vlasnici nekretnina, uglavnom polagali kapital od 2000 KM (1000 eura) a da vrijednost izgrađenih objekata dostiže i pola miliona KM (oko 250.000 eura). Fiktivne firme godinama nisu imale nikakav pravni promet, nisu podnosili uredne završne račune i uglavnom nisu imale nijednog zaposlenog radnika dok, u načelu, predstavljaju „sestrinske firme“ najvećih kompanija u matičnoj zemlji (uglavnom Saudijskoj Arabiji i Kuvajtu). Uočljiva je i tendencija da pojedine firme naprave cjela naselja, da ih ograde tvrdo zidanom ogradom – te da u krugu samog naselja nasele državljane BiH, koji su tu da bi navodno brinuli o održavanju nekoliko kuća ili cijelog naselja.

Na adresama „Bosanskih gazija“, „Hifzi Bjelavca Šefika“ i „Blažujskog druma“, iako postoje poslovni prostori, nikada nijedna kontrola nije utvrdila bilo kakvu radnu aktivnost niti zaposlenog: prostorije su svaki put zatečene prazne i zaključane. Čak su i ove službe potvrdile da iza ovakvog naseljavanja i izgradnje objekata zloupotrebom propisa stoji ukupno 691 pravno lice i da su izgradili 16 cjelih naselja.

Samo na području Sarajeva djeluje 545 pravnih subjekata u kojima se strani državljani pojavljuju kao osnivači, suosnivači ili lica ovlaštena za pravno zastupanje. Samo 138 lica u vidu bilo kakvog formalnog, ovlaštenog predstavnika boravi na prijavljenoj adresi dok ostalim uopšte nije bilo moguće „ući u trag“. Najvažnije je da samo 4 lica, ovlaštena za zastupanje i djelovanje u ime pravnog lica, imaju regulisan privemeni boravak u BiH, dok ih je 132 boravilo kratkotrajno, u prolasku, koristeći vizni ili bezbvizni režim, bez prijave boravka a 113 lica, navodnih vlasnika objekata i cjelih naselja, nikada nije ni ušlo na područje BiH.

Sve ove aktivnosti odvijaju se pod okriljem Ambasade SAD i Morin Kormak, navodno trenirane u globalnoj koaliciji za borbu protiv terorizma, mada su njene donacije Demokratskoj stanci u izbornoj kampanji Hilari Klinton bile puno veće od spremnosti i znanja u borbi protiv terorizma. Saradnja sa terorističkim organizacijama pod Klintonovim i Obamom učinila je od SAD najvećeg sponzora svjetskog, islamističkog terorizma, jer drugi danas više ne postoji. Obamina vlada, kao izraz Klintonovih političkih interesa, projekcija i metoda, izgradila je jedinstvenu vojno-političku i terorističku organizaciju „Isil“(Daeš), spasila „Al Kaidu“ od raspada i kroz vojno krilo „Džabhatun al Nusra – Džabhat Fateh aš Šam“ ojačala njene vojne sposobnosti. Obamina vlada u UN je bila najvažniji saveznik i zaštitnik terorista koji su svijet učinili nestabilnim a američku politiku „širenja demokratije“ pokazali u pravom svijetlu i liku terorističke države, sa ogromnim potencijalom destrukcije i razaranja.

Njihovo naslijeđe na našim prostorima, u bezbjednosnim agencijama i paraobavještajnim sistemima ugrožava mnogo šire područje od same BiH. Nesposobni ministar bezbjednosti sa falsifikovanom diplomom hrvatskog policijskog centra, Dragan Mektić, je proizvod tog naslijeđa. Ostaće upamćen po teatralnim konferencijama za štampu u kojima je lavežom ucijenjenog čovjeka odvlačio pažnju od stvarnih problema. U njegovom mandatu, islamisti su izvršili terorističke akcije u Zvorniku (ubijen policajac) i Sarajevu (ubijena dva vojnika oružanih snaga); dan poslije ubistva vojnika, od strane službenika OBA-e napadnut je Načelnik štaba zajedničke komande, general Anto Jeleč. U Srebrenici, je izvršen atentat na premijera Srbije Aleksandra Vučića i pokrenuta agresivna, specijalna operacija protiv Srbije i njenog rukovodstva – Obavještajni prodor „UŠĆE“. Iz imigracionog centra on lično je pustio na slobodu Abu Hamzu; teroristi iz Sirije i povratnici iz Gvantanama dočekani su srdačno. Raspad bezbjednosnog sistema BiH, (ne)djelo je Klintonovih i Obame.

Izvor Fond strateške kulture, 25. januar 2017.

Preporučujemo
Pratite nas na YouTube-u